Við fengum símtal fyrr í kvöld frá frænku mannsins míns. Ég svaraði símanum og hún kynnti sig og þegar ég gaf ekki til kynna að ég kveikti á perunni nefndi hún hverra manna hún væri. Það ruglaði mig enn meira þar sem ég á einmitt tvær frænkur sem heita það sama og hún og eru ekki að hringja í mig á hverjum degi. Sem betur fer kveikti á perunni hjá mér að lokum og ég gat rétt eiginmanninum símann og losaði mig frá því að gera fleiri heimskupör. Vandræðalegt þegar maður þekkir ekki sinn eiginn frændgarð, jafnvel þótt hann sé í stærra lagi.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli