Vinnustaðurinn minn tekur þátt í lífshlaupinu sem gengur út á það að hreyfa sig a.m.k. hálftíma á dag. Að sjálfsögðu er ég með, þannig að í staðinn fyrir að detta niður í sófann eftir kvöldmat fór ég í hálftíma göngutúr. Ég lét mig hafa það að fara út í fljúgandi hálku og grenjandi rigningu á 15 ára gömlum gönguskóm, þar sem ég rann næstum á hausinn og varð blaut í báða fætur. Jæja, það var reyndar bara smá úði og nokkrir hálkublettir en fyrri útgáfan var meira krassandi. Ég er að sjálfsögðu mjög ánægð með afrekið og hlakka til að gera eitthvað skemmtilegt á morgun.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli
Kveðja, Lilja Bjarklind