Við sváfum næstum því yfir okkur í morgun því að öll fjölskyldan svaf til klukkan hálf tíu, líka einkasonurinn. Það er nokkuð lagt síðan það gerðist henda hefur einkasonurinn vakið okkur upp síðustu helgar fyrir klukkan átta. Þó var eins gott að við sváfum ekki lengur þar sem hlauparinn og eignimaðurinn átti að mæta í vinnuna klukkan tíu, hann rétt náði að henda sér í fötin og drífa sig í vinnuna. Við mæðginin höfðum það hinsvegar gott eða hugguðum okkur að dönskum sið fram að hádegi í náttfötunum.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli