Dreif mig í ræktina um kvöldmatarleitið en ég er nýbúinn að festa kaup á árskorti í sundlauginni og meðfylgjandi líkamsræktarsal. Þegar ég kom heim þá var vísifingur á lofti hjá einkasyninum sem sagði mér að ég hefði verið alltof lengi í leikfimi en hann tók mig í sátt þegar ég lofaði að kúra hjá honum. Hann er allt í einu að verða eitthvað svo stór strákur enda alveg að verða fjögurra ára.
Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.
Ummæli