Lilja Bjarklind

Lilja er veik Lilja er náttla bara yndisleg manneskja í húð og hár Lilja er búin að vera löt!! Lilja er núna komin í hóp krakka sem eru flestir eldri en hún, eru löngu dottnir út úr skóla og vinna ekkert Lilja er tíður gestur á spjallþráðum femin.is Lilja er fædd Í Reykjavík 4. apríl 2000 Lilja er buin ad vera vinkona min fra tvi i leikskola og hun er rosa godur vinur Lilja er nemandi á öðru ári í Menntaskólanum að Laugarvatni á nátttúrufræðibraut Lilja er fædd þann 15. ágúst 1966 Lilja er búin að fatta að ef það kemur matur í munninn er ekkert sem segir að hún þurfi að kyngja honum Lilja er búinn að vera lasin alla helgina og er ekki allshress með það Lilja er húsgagnasmiður Lilja er ekki við Lilja er margfaldur Íslandsmeistari Lilja er hjúkrunarfræðingur Lilja er fyrsta íslenska ljóskan sem sérhæfir sig í forritun og eðlisfræði og hennar mottó er: "Kynlíf er eins og eðlisfræði Lilja er ekki ýtna týpan skal ég segja þér, hún er ljúf og þægileg í framkomu Lilja...

Var að láta inn skilaboðakerfi þannig að núna er hægt að skilja eftir skilaboð á síðunni. Handa öllum þeim fjölda sem les síðuna. hehehehehe!!!

Já, þá er þögnin rofin hjá mér. Ég er bara búin að vera veik og er ennþá veik og ég er bara alltaf veik og ég þoli það ekki og, og, og.... Ég er vön því að vera frekar hraust og verða að meðaltali einu sinni til tvisvar veik yfir veturinn og þá er það bara búið en ó nei. Ég er búin að vera veik nánast í hverjum mánuði þennan veturinn. Veikindin hjá mér ætla engann endi að að taka. Var heima í síðustu viku og þá var mér illt í bakinu og gat aðeins legið og smá labbað en ekkert setið fyrir framan tölvuna. Núna held ég að ég sé að fá einhverja ógeðslega flensu sem mamma og pabbi eru búin að vera með og pabbi örugglega búin að vera með hana í hátt í tvær vikur. En það er ekkert skemmtilegt að tala um veikindi daginn út og daginn inn þó að svoleiðis hafi vikurnar verið hjá mér. Á sunnudaginn ákváðum við að vera dugleg og drífa okkur í göngutúr, jafnvel út úr borginni. Við litum út um kjallargluggan okkar og það var jú rigning og smá rok en hvað með það við ætluðum bara að klæða okkur ve...

Jæja, þá er öskudagurinn liðinn. Allir krakkar búinir að mála sig í framan eða fara í einhvern skrípabúning og með fullan poka af nammi og æst af sykursjokki. Já svona var þetta ekki í mínu ungdæmi. Þá fór maður bara með öskupoka niður í bæ sem maður var búinn að vera að sauma heima hjá sér og ég lét nú ekki ösku í pokann, heldur einhverja miða og svo var mest spennandi að hengja þetta á einhverjar fínar frúr eða frakkaklædda karla. Ætli það sé ekki best að fara að sofa, komið lannnnngt yfir háttatímann minn, ó mæ god hvað það verður erfitt að vakna á morgun. Hvað er þetta eiginlega með blogger og íslenska stafi þæö!!!

Jaeja eg er greinilega latasti bloggari ever. En nog um thad... Í dag er víst bolludagur á Íslandi og allir að belgja sig út af bollum og rjóma. Ég er greinilega ekki nógu mikil bollukerling þó ég sé þekkt fyrir ða vera sælkeri mikill. Ég var svo dugleg að baka gerbollur (mér finnst þær miklu betri en vatnsdeigsbollurnar) Í gær og lét meira að segja súkkulaði á þær Í gær buðu mamma og pabbi okkur í mat ásamt Ingólfi bróður og Ingu kærustunni hans og ég kom með bollur með mér handa þeim. Ég var hinsvegar svo södd eftir matinn að ég gat ekki borðað bolluna mína. Endaði með því aða ég þurfti að taka hana með mér heim og tókst að borða hana um kvöldið við illan leik. Í dag var boðið uppá bollur í vinnuni og ég fékk mér eina og það er sko eina bollan sem ég er búin að borða í dag á sjálfan bolludaginn. Á morgun er hinsvegar Sprengidagur og þá ætla ég sko að borða saltkjöt og baunir, túkall!!!

Vikurnar líða svo hratt að það virðist alltaf annað hvort föstudagur eða mánudagur. Í dag er föstudagur. Siggi fór í Snóker með vinnufélögunum en ég sit heima og hef það gott á netinu og tók kerlingamynd á myndbandsleigunni. Nú er verið að sýna Psyco í sjónvarpinu en ég þori ekki fyrir mitt litla líf og mitt litla hjarta að horfa á hana ein. Tók hana upp fyrir Sigga, sjáum til hvort að ég þori að horfa á hana einhverntíma með honum.

Ég fór í gönguferð í gær með Sigurborgu frænku, það var virkilega gaman í góða og hlýja veðrinu sem er loksins komið, maður fer að halda að það gæti komið vor bráðum. Jæja, ætli það eigi ekki eftir að koma einhver snjór og frost áður en það gerist. Við löbbuðum um hverfið, niður í bæ, upp tröppurnar við MR, um Þingholtin og svo til baka aftur. Þegar að við vorum búnar að því sáum við nú að við þyrftum nú að bæta þessu öllu á okkur aftur, þannig að við fórum bara á McDonalds og fengum okkur kjúklingaborgara. En þá er komið að sögu mánaðarins. Hvað ætli Lilju hafi tekist að gera í dag. Já, mér tókst að læsa mig inní þvottahúsi. Siggi var ekki heima og ég var ekki með síman minn (já þetta var eitt af þessu fáu stundum sem maður nauðsynlega þarf á síma að halda). Þannig er mál með vexti að það vantar hurðahún að innan en ég hef oft lokað þvottahúsinu og samt komist út. Nú var bara ekki nokkur leið að komast út, ó nei. Ég hjakkaði á hurðinni, barði hitaveiturör og loftið (þannig að ...

Ég fór í nýja Náttúrufræðahúsið í dag. Greinilega ekki alveg tilbúð ennþá. Það á eftir að taka marga áratugi að klára það. Hver er svo ábyrgur fyrir því? Allavega ekki stjórnmálamennirnir þar sem þeir eru ekki ábyrgir fyrir neinu hérna á Íslandi. Ef svo illa vildi til að þeir neyddust til að segja af sér, tja þá koma þeir bara inná þing í aftur í næsu kosningum. Vá ég er farin að tala um stjórnmál þessari síðu, þá er það nú orðið svart. En aftur um Náttúrufræðahúsið. Já, þetta var voða flott og bjart húsnæði, nú er sko ekkert meira að hýrast í dimmum holum og læra heldur á maður víst að njóta útsýnisins og birtunnar og fá innblástur af því. Allt hvítt og voða flott. Mér leist nú bara ágætlega á þetta húsnæði en það er náttúrulega ekki nærri eins kósí og gamla jarðfræðahúsið, ó nei.

Já, ég er víst ennþá með kvef og síg uppí nös. Ég fór þó í vinnuna í dag og gekk það nú ágætlega þó að maður sé nú alltaf háflmáttlaus eftir svona veikindi. Enda er ég nokkuð þreytt núna. Hudleiðinlegt þetta kvef eða eins og Siggi segir. Kefið, það kemur bara allt í einu og svo ætlar það aldrei að fara aftur. Annars held ég að þessi vetur verði minnst sem Veikindaveturinn mikli, því ég held að ég hafi aldrei verið svona mikið frá vinnu áður. Mestalagi einu sinni á vetri. Enda varð maður jú þrítugur á árinu, já árin eru heldur betur farin að segja til sín. hehehhe. Í hádeginu fórum við, heilbrigðistölfræðisvið, (fimm kerlingar) á Kaffibrennsluna og fengum okkur hádegisverð. Það var mjög fínt. Ágætt að komast aðeins út úr húsi. Ég er nefnilega aldrei á bíl þannig að ég tek mitt hádegi yfirleitt á kaffistofunni og kemst ekkert lengra en í Hagkaup. Þannig að þetta var ágætistilbreyting fyrir mig.

Var einnig bara heima í dag en er vonandi að skána eitthvað. Var inni og hundleiddist þannig að það er eiginlega bara minna að segja núna en í gær. Ætlaði að reyn að gera eitthvað að viti, en það varð nú lítið úr því. Siggi fór aðeins í vinnuna til pabba og hjálpaði honum ásamt Ingólfi bróður að flytja skrifstofuna hans úr einu herbergi í annað.

Já, ég er bara veik í dag og er búin að vera heima og láta mér leiðast. Þannig að það er nú ekki mikið að frétta. Er með kvef, hálsbólgu og hita - ojjjjj. Núna er víst komin helgi og ætli hún verði ekki bara að stórum hluta í rúmminu að ná þessu úr mér. Ég var loksins að láta inn nýjar myndir á heimasíðuna okkar en við áttum eftir að láta inn nokkra daga í janúar.

Nína Brá og kærastinn hennar Sibbi komu í heimsókn í gærkvöldi. Það var mjög fínt og gaman að fá þau í heimsókn. Þá kemur í ljós hvað maður er alltaf latur á virkum kvöldum, nennir aldrei að fara í heimsón heldur situr bara fyrir framan imbann eða hinn imbann (sjóvarp eða tölva). Reyndar var nóg að gera, mamma hringdi og Jana frænka hringdi á meðan gestirnir voru í heimsókn. Svo koma dagar og kvöld þar sem ekkert gerist. En við ætlum að reyna að vera duglegri að gera eitthvað á virkum kvöldum, fara í heimsókn, gera eitthvað í íbúðinni, fara í göngutúr, fara í leikfim, fara í bíó o.s.frv., það er eitt að áramótaheitunum.

Í dag vorum við voðalega dugleg og löguðum smá til hérna inni í íbúðinni há okkur en þar sem meira var þá þrifum við sameignilega þvottahúsið og þar er sko langt síðan það var gert síðast og þá voru það líka við. Eftir þrifnaðinn fórum við náttúrulega í bíltúr á nýja bílnum í góða veðrinu. Við kíktum á Vatnsendahverfið en nú er að rísa fullt af húsum og götum sem maður hefur aldrei séð áður. Síðan fórum við í bakaríið og keyptum bakkelsi og fórum til tengdó. Eftir að við vorum búin þar hringdi Ingólfur og bauð okkur í mat til hans og Ingu sem við og þáðum, maður segir aldrei nei við Lasagne. Fórum svo á rúntinn með þau í nýja bílnum og Ingólfur fékk meira að segja að keyra bílinn. Við fórum svo og keyrðum þau heim en kíktum svo aftur niður í bæ í bókabúiðina í Austurstræti að því loknu drifum við okkur heim. Þetta kalla ég sko sunnudag til sælu, allavega gerðum við meira en nóg.

Við skildum við gamla bílinn okkar að lokum í dag. Nonni frændi sem keypti hann af okkur og seldi okkur nýja bílinn kom og dró hann uppá verkstæðið sitt. Siggi sat í bílnum á meðan hann var dreginn héðan úr Vesturbænum og upp í Kópavog. Ég keyrði á eftir í nýja bílnum. Það var nú frekar erfitt að skilja við bílinn ég klappaði honum aðeins áður en að við fórum heim aftur. Vonandi getur Nonni frændi lagað hann og einhver annar notað hann. Hann er allavega búinn að duga okkur vel, keyptum hann á sínum tíma á 85.000 kr. og áttum hann í tvö ár næstum því uppá dag. Eins gott að nýji bíllinn dugi eins vel. Og hér með látum við þessari framhaldssögu um bílamál lokið í bili, nema ef eitthvað nýtt og spennandi gerist... ...maður veit aldrei.

Tveir fiskar og annar í fríi Soffía sem er að vinna með mér er alltaf að vinna í einhverjum hádegisverðarpottum á hinum ýmsu veitingarstöðum. Ég nýt góðs af því þar sem að hún bíður mér alltaf með, ég heppin. Í haust vann hún á Ask og núna í vikunni fengum við þorramat sendan í vinnuna til okkar frá Múlakaffi. Í dag toppaði hún þetta með því að vinna hádegisverð á veitingarhúsinu Tveir fiskar. Við fórum átta saman og fengum alveg dýrindis fiskirétti, bæði forrétt og aðalrétt. Fínn staður sem að ég á örugglega eftir að kíkja á oftar. Þetta var kærkomin tilbreyting í staðinn fyrir skyrið og samlokurnar sem maður borðar í hverju hádegi.

Hold kæft - det er kold Það er greinilegt að við búum á Ís-landi. Að minnsta kosti stóð nafnið undir sér í dag. Alveg skítakuldi og þegar að við Sigrún vorum að reyna að fara út í Hagkaup í hádeginu í dag þá var ég nú ekki viss um að við höfðum það af og ekki er nú ekki langt á milli. Við vorum svo heppnar að hitta samstarfskonu okkar í búðinni og fengum far með henni til baka, annars hefðum við örugglega bara orðið úti. Og það á að vera kaldara á morgun. Annars á maður nú bara að gleðjast yfir veðrinu, eins gott að það er ekki slydda og slabb. Það er kalt úti en það er hægt að hafa það notalegt heima hjá sér, t.d. í góðum sófa fyrir framan sjónvarpið undir flísteppi með kertaljós og bolla af kakó.

Nýr bíll Jæja undur og stórmerki hafa gerst í litlu fjölskyldunni á Holtsgötunni. Já nýr fjölskyldumeðlimur hefur litið dagsins ljós, ekki manneska en engu að síður fullgildur meðlimur. Við Siggi festum nefnilega kaup á nýjum bíl í gær. Við keyptum vínrauðan Renault Megane Classic árgerð 1998. Við erum nokkuð ánægð með hann þó hann sé keyrður svolítið mikið en auðvitað miklu nýrri bíll en við áttum fyrir. Það er náttúrulega voða hamingjua hérna hjá okkur enda þarf ekki mikið til. Nú er bara að finna út hvað barnið á svo að heita... ...kannski Rauði Rúdolf!

Tæknisjúklingur Bara að blögga tvisvar á sama degi. Geri aðrir betur. Hef svo sem ekkert meira að segja síðan í morgun en ákvað samt að prófa að blögga oftar en einu sinni á dag þar sem ég er búin að komast að því að ég er netsjúklingur og sjónvarpssjúklingur. Lá áðan fyrir framan sjónvarpið og horfði á enn einn raunveruleikaþáttinn, America´s next Top Model . Segir kannski eitthvað um mig fyrst að ég er búin að finna heimasíðu þáttarins en ég ákvað að það væri gáfulegra að finna út hver hefði unnið í staðinn fyrir að sitja fyrir framan skjáinn næstu mánudagskvöld. Nú get ég allavega fundið mér eitthvað gáfulegra að gera, hvort sem ég geri það eða ekki! Ætli það sé ekki bara best að halda áfram að vafra um á netinu og svo þegar að ég er orðin leið á því, já þá gæti maður kannski bara kíkt á sjónvarpið aftur...

Bílamál Það er víst bara framhaldsaga af bílnum okkar, gráa fiðringnum. Hann er víst að deyja núna eða allavega erum við því miður ekki það miklir bifvélavirkjar að við getum lagað hann. Núna lekur víst vatnskassinn og þruftum við alltaf að fylla á vatnskassann í áður en að við lölgðum af stað en nú er svo komið að ekki er hægt að keyra hann lengur. Því miður. Við höfum eitthvað verið að skoða hvort að við getum keypt nýjan bíl og hefur það átt hug okkar allan síðustu daga að velta þessu fyrir okkur. Við höfum ekki komist að neinni vitrænni niðurstöðu. Höfum verið að skoða Renault Megane Classic sem frændi minn á en enga ákvörðun tekið. Þetta verður víst allt að koma í ljós á næstu dögum.

Svaðilförin mikla Jæja, jæja við komumst loksins í bústaðinn en ekki fyrr en á laugardaginn þar sem á föstudaginn var alveg brjálað verður. Reyndar var nú ekkert frábært veður á laugardaginn heldur. Við komumst auðveldlega næstum því að Kömbunum en þá fór gamanið nú heldur betur að kárna. Við sáum varla á milli stika og ég hélt á tímabili að við værum komin af veginum og á leiðinni niður fjallið vitlausu megin, ó boj. Komumst svo að því seinna að Kömbunum var lokað stuttu eftir að við keyrðum þar í gegn eða réttara sagt skriðum áfram. Þegar við vorum komin á láglendið þá héldum við nú að okkur væri borgið en alls ekki. Undir Ingólfsfjalli var einnig brjálaður bylur eða réttara sagt þæfingur eins og þeir segja hjá Vegagerðinni . Við sáum að einn jeppi hafði farið útaf í skurð og lögreglubíll og sjúkrabíll að reyna að komast til hans. Þegar við nálguðumst Selfoss, rétt við fyrsta hringtorgið sást ekki neitt við þurftum að stoppa og bílar fastir á víð og dreif. Reyndum beyja út af á a...