Fara í aðalinnihald

Þögnin rofin

Já, þá er þögnin rofin hjá mér. Ég er bara búin að vera veik og er ennþá veik og ég er bara alltaf veik og ég þoli það ekki og, og, og....
Ég er vön því að vera frekar hraust og verða að meðaltali einu sinni til tvisvar veik yfir veturinn og þá er það bara búið en ó nei. Ég er búin að vera veik nánast í hverjum mánuði þennan veturinn. Veikindin hjá mér ætla engann endi að að taka. Var heima í síðustu viku og þá var mér illt í bakinu og gat aðeins legið og smá labbað en ekkert setið fyrir framan tölvuna. Núna held ég að ég sé að fá einhverja ógeðslega flensu sem mamma og pabbi eru búin að vera með og pabbi örugglega búin að vera með hana í hátt í tvær vikur. En það er ekkert skemmtilegt að tala um veikindi daginn út og daginn inn þó að svoleiðis hafi vikurnar verið hjá mér.

Á sunnudaginn ákváðum við að vera dugleg og drífa okkur í göngutúr, jafnvel út úr borginni. Við litum út um kjallargluggan okkar og það var jú rigning og smá rok en hvað með það við ætluðum bara að klæða okkur vel, enginn er verri þó að hann vökni. Við fórum því í regngallann og gönguskónna og tókum meira að segja með okkur myndavél og héldum á leið suður með sjó. En við komumst nú ekki lengra en í Hafnarfjörðinn það var alveg brjálað veður og við hættum okkur nú ekki lengra. Skoðuðum bara nýja hverfið sem er er rísa í hrauninu við Álverið og fórum svo á KFC. Ekki varð mikið úr göngutúr þann daginn.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Sumarfrí á enda

Kristófer Óli svaf eins og steinn í nýja rúmminu sínu og í herberginu sínu. Held að þetta hafi verið erfiðara fyrir foreldrana en hann. A.m.k. fyrir móður hans sem vaknaði örugglega fjórum sinnum um nóttina til að kíkja á hann. Föðursystir hans Kristófers Óla, sem hann kallar alltaf Göggu hæ kom í dag í heimsókn og fékk Kristófer Óla lánaðan og foreldrarnir tóku til í íbúðinni á meðan. Sér varla högg á vatni. Kristófer Óli var voða monntinn með nýja rúmmið sitt og æstist allur upp þegar hann var að sýna Göggu hæ það. Svo komu amma og afi úr Hörgatúninu með nýja dýnu í rúmmið, gæti ekki verið betra. Nú er bara að kenna drengnum að sofna sjálfum og á kopp og þá er foreldrahlutverkinu lokið, eða hvað? Annars er sumarfrí mitt á enda að þessu sinni, bara vinna á morgun. Dagurinn í dag var því bara í leti og lítið gert annað en að reyna að halda heimilinu í þokkalegu. Ég vinn reyndar ekki alla vikuna þar sem Kristófer litli Óli er að byrja í aðlögun í leikskólanum á morgun og verður það út v...

Sund og grasekkja

Kíkti á nýju sundlaugina í Mosfellsbæ í dag með vinkonu minni og syni hennar og á örugglega eftir að fara þangað aftur. Fínasta aðstaða fyrir barnafólk og fullt af rennibrautum þó svo að einkasonurinn hafi aðeins þorað að fara í þá minnstu sem var í barnalauginn þá grunar mig að það sé ekki langt í það að hann prófi stærri rennibrautir. Annars er ég grasekkja þessa helgina þar sem eiginmaðurinn fór í golfferð sem er reyndar með styttra mót þetta árið. Frétti af honum þar sem hann var nýbúinn að spila 18 holur í grenjandi rigningu.

Hakk og spagettí

Hakk og spagetti er á boðstólnum í þriðja skiptið þessa vikuna. Fengum það fyrst á sunnudaginn og svo aftur á þriðjudaginn, vorum boðin í mat í bæði skiptin. En þar sem þetta er reyndar uppáhaldið hjá feðgunum þá er það bara mjög gott mál. Ef einhverjum öðrum langar að bjóða okkur í hakk og spagetti, þá endilega bjóða sig fram. Í dag ákváðum við að elda í þriðja skiptið hakk og spagettí en það er reyndar bara handa einkasyninum (hann bað sérstaklega um það) en við ætlum að búa til eitthvað annað úr hakkinu okkar, ætli það verði ekki bara buff. Í þessum skrifuðu orðum eru feðgarnir í eldhúsinu að elda. Annar að elda og hinn að hjálpa til, einkasonurinn er nefnilega nokkuð viss um að það gangi ekki að elda nema hann hjálpi til.