Ég fór í nýja Náttúrufræðahúsið í dag. Greinilega ekki alveg tilbúð ennþá. Það á eftir að taka marga áratugi að klára það. Hver er svo ábyrgur fyrir því? Allavega ekki stjórnmálamennirnir þar sem þeir eru ekki ábyrgir fyrir neinu hérna á Íslandi. Ef svo illa vildi til að þeir neyddust til að segja af sér, tja þá koma þeir bara inná þing í aftur í næsu kosningum. Vá ég er farin að tala um stjórnmál þessari síðu, þá er það nú orðið svart. En aftur um Náttúrufræðahúsið. Já, þetta var voða flott og bjart húsnæði, nú er sko ekkert meira að hýrast í dimmum holum og læra heldur á maður víst að njóta útsýnisins og birtunnar og fá innblástur af því. Allt hvítt og voða flott. Mér leist nú bara ágætlega á þetta húsnæði en það er náttúrulega ekki nærri eins kósí og gamla jarðfræðahúsið, ó nei.
Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.
Ummæli