Hvað er betra í miðri kreppu en að fara á tónleika og lyfta sér aðeins upp. Það gerði ég í gær en ég dreif mig á skemmtilega tónleika með vinkonu minni. Skemmti mér vel og hugsaði bara jákvætt eins og ótrúlegt hvað við eigum marga góða tónlistarmenn og konur sem öll gáfu vinnu sína til að styrkja gott málefni. Nú er eins gott að leika Pollýönnuleikurinn á hverjum degi.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli