Á þeim tveimur tímum sem ég og einkasonurinn eyddum saman í dag eftir vinnu og þangað til heimilisfaðirinn kom heim tókst litla orkuboltanum mínum að taka alla púðana úr sófanum, tvisvar sinnum og ryksuga sófann einu sinni. Byggja flott legohús með mér og rífa það allt sjálfur niður, dreifa kubbunum um allt gólf og ganga svo frá þeim í plastkassann. Ná aftur í ryksuguna eftir að við vorum búinn að ganga frá ryksugunni frá því að sófinn var ryksugaður og ryksuga ganginn og byrja að búa til kvöldmatinn, auk þess að hlaupa 100x fram og til baka frá herberginu og inn í stofu með eittthvað dót. Ég horfði á og já, gekk frá púðunum í sófann. Það er ekki hægt að segja annað en það sé mikið að gera hjá einkasyninum þessa dagana.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli