Spurning dagsins í dag er: Af hverju fá börn alltaf ælupestir að nóttu til? Þetta var spurningin sem ég spurði mig í nótt kl. 3.30 þegar einkasonurinn sem var kominn uppí til okkar ældi uppi í rúmminu. Sem betur fer fór það bara í lakið og á tvo kodda en sængurnar sluppu í þetta skiptið. Við vorum svo vakandi í nótt og horfðum á Dýrin í Hálsaskógi. Honum tókst að æla einu sinni í viðbót innan við klukkutíma síðar og svo sofnaði hann og vaknaði eiturhress. Ég krossa alla fingur og tær og vonast til þess að þar með sé ælupestin búinn því þetta er eitt það erfiðasta sem ég geri, þ.e. að hugsa um barn með ælupest og fá ælupest enda var ég viss um að ég þyrfti að æla í nótt en með dyggir hjálp frá eiginmanninum tókst mér að halda öllu niðri og vonast til að þar með sé málinu lokið. Ætli það komi ekki í ljós fljótlega...
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli