Við einkasonurinn bökuðum nokkrar piparkökur í dag, svona frekar uppá sportið en að borða þær. Einkasonurinn er upprennandi piparkökudrengur og tók baksturinn aðeins alvarlegra en móðir hans. Hafði miklar áhyggjur af því þegar hún skrapp aðeins úr eldhúsinu og enginn var til að fylgjast með piparkökunum í ofninum. Kristófer Óla finnst nú samt piparkökur óskaplega góðar og að hans mati eru sko engin jól án þess að það séu piparkökur. Við fórum um daginn í heimsókn til vinkonu minnar og þar komst hann í piparkökuskál. Nokkrum dögum seinna vorum við að keyra heim og þá sagði einkasonurinn eitthvað á þessa leið "Mamma, eigum við ekki að hafa svona jólaskraut og piparkökur eins og hjá Gunnhildi, það er svo jólalegt".
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli