Undur og stórmerki gerðust um helgina. Við hjónin fórum út að borða og í bíó á eftir og að lokum í smá heimsókn. Ekki var verra að við vorum ánægð með matinn og veitingarstaðinn og líka bíómyndina sem við ákváðum snögglega að fara að sjá og heimsóknin var skemmtileg að vanda. Skemmtilegt og velheppnað kvöld og minnir mann á að gera þetta oftar.
Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.
Ummæli