Það er ótrúlega góð tilfinning þegar manni tekst að klára eitthvað sem er búið að hanga yfir manni í marga mánuði. Mér tókst að komast langt með eitt verkefni í vinnunni í dag sem er búið að taka nærri eitt ár en ætti í raun að taka kannski einn mánuð, NB ekki mér að kenna! Það var mikill léttir þegar þessum áfanga var nærri lokið. Það eru nokkrir lausir þræðir eftir og vonandi tekst mér að klára þá sem fyrst og þá held ég bara að ég komi með vínarbrauð í kaffitímann.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli