Við höfum alltaf verið dugleg að lesa fyrir einkasoninn áður en að hann fer að sofa. Núna er hinsvegar mest spennandi þegar við segjum honum heimatilbúna sögu. Hann hefur fjörugt ímyndunarafl og stundum segir hann okkur eins og eina sögu fyrir svefninn. Oftast segir hann okkur sögur um strák og stelpu sem eru að gera eitthvað spennandi, búa jafnvel við sjóinn og hitta hákarla eða hvali. Í gærkvöldi sagði ég honum sögu um tvo stráka sem komust í hann krappann þegar þeir hittu ljón. Hann varð alveg skíthræddur og ætlaði ekki að geta sofnað þar sem hann var svo hræddur um að dreyma þetta þannig að ég þurfti að róa hann með sögu um tvær stelpur sem ræktuðu blóm.
Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.
Ummæli