Þegar við sátum við kvöldverðarborðið eftir að hafa grillað kjúkling á svölunum héldum við að við værum að sjá ofsjónir, gat það verið að það væri byrjað að snjóa. Já! fyrsti snjórinn kemur manni alltaf jafn mikið á óvart í byrjun hvers vetrar. Einkasonurinn man ekki mikið, ef eitthvað, eftir síðasta vetri þannig að hann spurði hvort þetta væru flugur úti en ekki snjókoma. Þegar hann komst að því að það væri að snjóa var hann viss um að jólin væru komin og þegar hann leit út um gluggan á snævi þakktan bílinn okkar vildi hann drífa sig út og skafa af bílnum, ég var ekki eins spennt og sagði að það væri nú nóg að gera það á morgun. Hann er farinn að plana ferð út að leika sér í snjónum á morgun en ég læt mig dreyma um það að það verði komin rigning svo ég þurfi ekki að skipta yfir á nagladekk alveg strax.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli