Ég er ennþá veik en miklu hressari en í gær og fyrradag, kom þó eitthvað grænt út úr öllum götum í morgum, ok a.m.k. einhverjum götum. Mig er farið að gruna flensusprautuna um þetta sem ég fékk á mánudaginn því að ég varð líka svona slöpp síðast þegar ég fékk flensusprautuna en svo er þetta líklega bara tilviljun. Mér er farið að dauðleiðast sem er merki þess að mér sé að batna, þá vill ég fara að gera eitthvað annað en að hanga!
Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.
Ummæli