Eiginmaðurinn byrjaði að hlaupa í apríl ásamt systur sinni og er núna kominn með hlaupabakteríuna. Þau fara þrisvar sinnum út að hlaupa í viku og hafa varla misst úr tíma. Ég er auðvitað rosalega stollt af eiginmanninum, nú er víst stefnan tekinn á hálfmaraþon í Reykjarvíkurmaraþoninu í ágúst. Ég verð sko í klappliðinu. Það er ekki frá því að maður smitist aðeins og ætli það endi ekki bara með að ég fari sjálf út að hlaupa. Stefnan hjá mér er hinsvegar skemmtiskokk, en einhvers staðar verður maður að byrja.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli
En nú á ég ekki gott með að hlaupa svo ég labba bara hratt.
Svo er líka svo gaman að hafa einhvern til að keppa við.
Allt gott að frétta úr hveró mætti fara að stitta upp svo ég komist út með þessa krakka út áður en ég verð geðveik.
Annars er ég að fá fullt af gestum sem verða yfir helgina vinkona mín og strákarnir hennar 3. Nóg að gera hjá mér.
Kveðja til þín og duglega mannsins þíns. Magga í Hveró