Jæja, loksins komið afmæli. Veit ekki hvort ég sé afmælisstelpa eða kannski er ég orðinn kona loksins. Einkasonurinn sagði bara Váááááááá þegar hann heyrði hvað ég væri orðin gömul, mér líður hinsvegar alltaf eins og að ég sé bara 18 eða kannski 21 árs, ætli það beytist nokkuð þó að einu ári sé bætt við en ég er sem sagð orðin árinu eldri, fæddist um kl. 10.30. Svo er ég búinn að fá fullt af afmæliskveðjum í síma, á netinu og í tölvupósti og það ekki einu sinni komið hádegi. Þetta lítur út fyrir að verða ágætis afmælisdagur, og það spillir nú ekki fyrir að hann er á laugardegi og ég er búinn að reikna út að næsta stórafmæli verður á föstudegi eftir 5 ár en best að hugsa sem minnst um það og njóta bara dagsins í dag.
Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.
Ummæli