Fara í aðalinnihald

Skríða saman

Ég er enn að jafna mig eftir magakveisuna miklu en líður þó betur en í gær. Tókst meira að segja að fara aðeins út eftir hádegi þó svo að ég hafi nú kannski ekki getað gert mikið en ég var bara búinn að fá nóg af því að vera inni, þótt þetta hafi bara verið tveir sólahringar sem ég var búinn að eyða hér innan dyra. Samt er ég glöð að aðal stuðið stóð bara yfir í 12 tíma en ekki 24 eins og hjá sumum sem ég þekki. (Alltaf gott að vera í Pollýönnuleik).

Labbaði einn lítinn hring í húsdýragarðinum með einkasyninum og dreif mig svo heim aftur, frekar lottuleg. Það kemur dagur eftir þennan dag.

Ummæli

Nafnlaus sagði…
ef það er orðið alveg veikindalaust hjá ykkur máttu alveg ef þú vilt koma í heimsókn þarna sem við töluðum um (ps verður að vera alveg pestalaust svo pabbi pestahýsill fái ekki neitt ;) ) jana

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Þrjú ár

Í dag eru þrjú ár síðan ég átti einkasoninn, já ótrúlega fljótt að líða. Að sjálfsögðu er ég eins og flestar mæður og segi það hiklaust að þetta sé stærsta upplifun lífsins og besta og mesta afrek sem ég hef gert. Á þessum tíma fyrir þremur árum var ég búin að vera með hríðir í rúmlega sólahring og búið að sprengja belginn, komin með dripp í æð og ljósmóðirin sem var að fara að vakt var hálf svekkt yfir því að þurfa að fara þar sem hún var viss um að barnið væri að koma. Hann leit dagsins ljós sex tímum seinna.

Níu dagar

Það eru níu dagar þangað til að ég fer til Florida og ég er sko fyrir löngu byrjuð að telja niður. Það verður ágætt að yfirgefa þetta verður og fara í sólina í Orlando, Florida. Ég get ekki beðið...

Það er úti veður vont

Ekki var það nú skemmtilegt veður í dag, en ég er alltaf svo bjartsýn að ég er viss um að það sé að koma vor. Jæja, það kemur a.m.k. að lokum. Ég fór út í göngutúr í dag með einkasyninum og það lá við að við urðum úti. Endaði með því að ég varð að hringja í eiginmanninn og biðja hann um að koma að sækja okkur. Einkasonurinn var nú í góðum málum, í flíspeysu og buxum, stígvélum og pollagalla en ég hafði ekki haft vit á því að fara í pollabuxur og var orðinn hundblaut á rassinum. Aðstæður voru nú þannig að við vorum með vindinn í bakið mest alla leiðina en við (þ.e.a.s. ég) nenntum ekki að snúa við og hafa þá vindinn og þar með rigninguna framan í okkur á leiðinni til baka þannig að heitur bíll var einhvernveginn mikilu meira freistandi. Þó svo að maður eigi bara að skilja símann eftir í göngutúr og njóta náttúrunnar þá var ég feginn að hafa tekið gemsann með í þetta skiptið.