Pestirnar eru á bak og burt í augnablikinu, við virðumst þó vera að kvefast mæðginin, vona að það sé nú bara þar sem við höfum verið að leika okkur úti í öllum þessum snjó sem er núna á höfuðborgarsvæðinu, þ.e. stór Kópavogssvæðinu. Það helsta sem hrjáir mig þessa daga er leti en það fylgir nú líka árstímanum, kem engu í verk en koma tímar, koma ráð. Jæja, einkasonurinn var að vakna og kom labbandi fram hálfsofandi. Best að drífa sig inn og kúra hjá honum.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli