Við erum að æfa einkasoninn á því að sofna einan enn eina ferðina. Gefumst alltaf upp þegar hann verður veikur og leyfum honum að kúra hjá okkur. Svolítið erfitt þar sem hann nú búinn að vera meira og minna veikur í allan vetur og langt fram á sumar. Ég hefði nú aldrei trúað því að mér fyndist erfitt þegar hann liggur í rúmminu sínu og grætur, en meyrt er móðurhjartað. Ég er sem sagt búinn að múta honum í kvöld (eitthvað sem maður á ekki að gera) og núna liggur hann uppi í rúmminu sínu og hlustar á Mikka ref = Dýrin í hálsaskógi á iPod og heldur fast utan um risastóran bangsa sem heitir Stóri-Friður í höfuðið á öðrum bangsa sem heitir bara Friður. Þessi nútímabörn, tja eða kannski þessir nútímaforeldrar.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli