Já, sjúklingurinn ég er að skríða saman. Er þó alls ekki orðinn nógu góð og þegar ég lagði mig í dag með einkasyninum glaðvaknaði ég eftir korter við hóstann í sjálfum mér. Gat að minnsta kosti gert smá húsverk í dag þannig að batahorfurnar eru loksins í rétta átt. Nú hef ég ekki komið út fyrir hússins dyr í heila viku og er ekki viss um að ég geti farið út á morgun. Þetta sumarfrí verður því þekkt sem innifríið mikla og ég HATA hósta.
Siggi hjólaði í vinnuna í dag í fyrsta skipti þetta árið. Í staðinn fékk ég að fara á bílnum í vinnuna og nýtti ég mér tækifærið og svaf aðeins lengur, en mætti þó í vinnuna 20 mínútum yfir átta. Oh, það var næs. Hinsvegar er verið að yfirfara holræsin í götunni minni og ekkert vatn í allan dag frá kl. 7:45 og fram á kvöld. Þegar ég var að fara á bílnum í vinnuna voru því einhverjir vinnubílar að skoða holræsin og ég eiginlega föst inní götunni. Það endaði með því að ég gerðist lögbrjótur og keyrði þar sem ég má ekki keyra, segi ekki meir ef löggan les reglulega síðuna!
Í gær fór ég í vikulegan göngutúr með Sigurborgu frænku og í þetta skiptið kom Hulda frænka með okkur. Við löbbuðum um laugardalinn og hverfið þar í kring, í yndislegu vorveðri. Svona á lífið að vera.
Ummæli